رابطه کار با بازیهای رایانه‌ای و سازگاري (آموزشی، عاطفی و اجتماعی) در نوجوانان

راشن عبدالهي[۱]

فاطمه اخلاقی یزدی نژاد[۲]

مژگان بنی­اسدی موسی­آبادی۳

 

چکیده

هدف کلی پژوهش حاضر، رابطه کار با بازي‌های رايانه‌اي و سازگاري (آموزشی، عاطفی و اجتماعی) در نوجوانان بود. نوع پژوهش از نوع مطالعات همبستگی بود که ۲۰۰ نفر از دانش‌آموزان دختر و پسر دبيرستاني، پایه اول و دوم در آموزش و پرورش شهر تهران که در سال تحصیلی ۹۳-۹۲ مشغول به تحصیل بودند، با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته و پرسشنامه سازگاری نوجوانان بود. به منظور تجزیه و تحليل داده‌ها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف‌ معیار) و آمار استنباطی (همبستگی و رگرسيون) استفاده شد. نتایج به دست آمده از تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که:
تأثیر کار با بازی‌های رایانه‌ای بر سازگاري اجتماعی هر چند مثبت است ولي تأثیرگذاري آن كم بوده و از نظر آماري معنادار نيست (۰۰۵/۰p>).
بين کار با بازی‌های رایانه‌ای و سازگاری آموزشی ارتباط منفي وجود دارد ولي از نظر آماري معنادار نيست (۰۰۵/۰p>).
بين کار با بازی‌های رایانه‌ای و سازگاری عاطفی ارتباط منفي وجود دارد ولي از نظر آماري معنادار نيست (۰۰۵/۰p>).
نتایج تحقیق رابطه معنا داری را بین استفاده از فن‌آوریهای نوین و سازگاری دانش‌آموزان آشکار نکرد. و با توجه به منفی بودن جهت رابطه متغیرهای میزان سازگاری و کار با بازی‌های رایانه‌ای می‌توان نتیجه گرفت که با افزایش مدت زمان استفاده از این بازی‌ها شاهد کاهش سازگاری دانش‌آموزان خواهیم بود.

 

وازگان کلیدی: بازي‌های رايانه‌اي، سازگاري آموزشی، نوجوانان.

[۱]– هیئت علمی دانشگاه علوم انتظامی امین Rashinabdollahi@yahoo.com

[۲]– کارشناسی ارشد روان­شناسی بالینی دانشگاه علامه طباطبائی(نویسنده مسئول)

۳- کارشناسی ارشد روان­شناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات کرمان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *